του Αυγερινού Χατζηχρυσού
Πολλές φορές ακόμη και οι πολύ έμπειροι αναλυτές, φτάνουν σε αδιέξοδο προσπαθώντας να εξηγήσουν πολιτικές αποφάσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη ή πέφτουν έξω στις εκτιμήσεις όταν θέλουν, βάσει εμπειρίας, να προβλέψουν επόμενες κινήσεις της κυβέρνησης. Αυτό που προσπαθώ να εξηγήσω σε όλες τις περιπτώσεις, είναι ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, η πολιτική του οικογένεια και κατά συνέπεια, το επιτελικό κράτος που έχει στήσει, έχουν χαρακτηριστικά και είναι λάθος να αντιμετωπίζονται ως πολιτικοί.

Αντιθέτως αν κάποιος εξωτερικός παρατηρητής δει την κυβέρνηση Μητσοτάκη, από την οπτική μιας εταιρίας βρίσκει απολύτως «λογικό» τον τρόπο διακυβέρνησης της Χώρας.

Ξεκινώντας ανάποδα, από τα αρνητικά της πολιτικής, η κυνικότητα και η ιδιοτέλεια, ο κινηματογραφικός χαρακτήρας του Γκρούεζα που ο Μαυρογιαλούρος Κωνσταντάρας τον ρωτούσε «Και πώς ζεις εσύ ρε Γκρούεζα, τι δουλειά κάνεις;» , είναι κάτι που θα εμφανίζεται όσο υπάρχουν άνθρωποι με εξουσία και εξουσιαζόμενοι και όσο παραμένει η εξαίρεση ο κόσμος προχωράει μπροστά. Συνήθως μάλιστα η κυνικότηκα και η παραίτηση εμφανιζόταν μετά από χρόνια ενασχόλησης με την πολιτική και πολλές φορές από την απογοήτευση ότι δεν αλλάζει τίποτα. Ισως και ο φανταστικός Γκρούεζας κάποια στιγμή να είχε ξεκινήσει με όνειρα που ποδοπατήθηκαν και τελικά κατέληξε διεφθαρμένος, όπως κάποιοι άλλοι που μας έλεγαν ότι «για τον σοσιαλισμό αγωνιζόμαστε όλοι» την ώρα που πλούτιζαν σε βάρος μας.

Ας επιστρέψουμε στην πολιτική. Η προσφορά στην πατρίδα και την κοινωνία είναι ο αυτοσκοπός ενός πολιτικού, αλλά και κάθε πολίτη. Ο Αριστοτέλης το συνόψισε στο «Ορθώς διανοείσθαι, δια το ορθώς κοινωνείν».

Ακόμη και ο Μαυρογιαλλούρος, κατά άλλα καλοπερασάκιας, θεωρεί ότι έχει ανάγκη να τονώσει το πολιτικό του προφίλ και την υστεροφημία του και με αφορμή την πρόσφατη ανέγερση του νέου μαιευτηρίου στην Πλατανιά, έχει προγραμματίσει να παραστεί στα εγκαίνια, ώστε μεταξύ άλλων να τονώσει το πολιτικό του προφίλ.

Τι συμβαίνει όμως όταν δεν έχουμε απέναντι μας κυβέρνηση όχι με πολιτικούς όρους αλλά εταιρία με ιδιωτικά κριτήρια;

Στην πράξη σημαίνει ότι δεν νοιάζονται παρὰ για το κομματικό τους μαγαζὶ – δεν τους ενδιαφέρει ουτε ο λαος ούτε η Ἱστορία ἢ ο πολιτισμός, δεν έχουν καν την ανθρώπινη φιλοδοξία της προκοπής. Δεν πιστεύουν σε τίποτα, παρά τις συμφωνίες πάνω και κάτω από το τραπέζι που θα τους εξασφαλίσουν πρωτίστως την επανεκλογή τους, αλλά ακόμη και αν αυτή δεν επιτευχθεί, την άνετη και μεγάλη ζωή.

Ενώ λοιπόν, μέχρι σήμερα ήταν επιδίωξη κάθε πολιτικού να κόβει κορδέλες, ακόμη και αν το κάνει από ιδιοτέλεια, όπως ο Μαυρογιαλούρος που έφτιαξε μαιευτήριο, η σχολή του επιτελικού Κράτους έκλεισε 6 νοσοκομεία από το 2010 μέχρι το 2015, γιατί απλά η εύνοια των ιδιωτών  επιχειρηματιών στην Υγεία, των φαρμακευτικών και τον Ασφαλιστικών εταιριών ήταν σπουδαιότερη από την δημόσια υγεία.

Σήμερα δεν έχουμε απλά τους πολιτικούς αντιπάλους του Γιώργου Γεννηματά, που έφτιαξε το ΕΣΥ για το κοινό καλό, αλλά έχουμε το ακριβώς αντίθετο των όσων εκπροσωπούσε ο έντιμος εκείνος πολιτικός.

Στην πανδημία δεν έφτιαξαν ούτε μια ΜΕΘ, δεν προσέλαβαν ιατρούς, ώστε να μην ανταγωνιστούν μεθαύριο τους Ιδιώτες βαρόνους που στηρίζουν το Επιτελικό Κράτος.

Για πρώτη φορά έχουμε Υπουργό Παιδείας που όχι μόνον δεν φτιάχνει σχολεία και δεν εγκαινιάζει Πανεπιστήμια, αλλά εξαντλεί κάθε δυνατότητα που τις παρέχει η εξουσία της, ώστε να κλείσει τμήματα, να μειώσει τις πιθανότητες σε κάποιο ελληνόπουλο να μορφωθεί και να ελέγξει τα εναπομείναντα ΑΕΙ με golden boy και ρουσφέτια.

Το ίδιο βλέπουμε και στην οικονομία. Την ώρα που Γερμανία προσπαθεί να μειώσει την τιμή στο ρεύμα ακόμη και με κάρβουνο (χειρότερο από τον λιγνίτη) ώστε να λειτουργούν οι βιομηχανίες της, στην Ελλάδα η κυβέρνηση προσπαθεί να κάνει τα πάντα ώστε να μην μειωθεί ούτε 1 ευρώ το ρεύμα, γιατί οι παραγωγοί προέρχονται από την ίδια κοινωνική τάξη με τον Πρωθυπουργό, αδιαφορώντας για τα λουκέτα και τα οικογενειακά δράμα και τους 100 και πλέον θανάτους από μαγκάλια και σόμπες φέτος .

Το ίδιο βλέπουμε και στα Εθνικά ζητήματα. Η πατρίδα γι αυτούς ήταν μόνον το μέσο για να ανέλθουν στην εξουσία. Έτσι ενώ το TurkAegean ήταν γνωστό εδώ και 1 χρόνο ως όρος, αδιαφόρησαν γιατί δεν ήταν θέμα που άξιζε να ασχοληθούν, αλλά και τώρα που έγινε γνωστό, απλά το διαχειρίζονται επικοινωνιακά.

Ο Πρωθυπουργός πήγε στην Σύνοδο του NATO χωρίς καμία προετοιμασία, χωρίς κανένα αίτημα, όπως για παράδειγμα την ένταξη της Κύπρου στο NATO, χωρίς καμιά ελληνική διπλωματία να κάνει επαφές με τους εταίρους, χωρίς να ζητήσει ανταλλάγματα για την βοήθεια που στείλαμε στην Ουκρανία και τις κυρώσεις που κάναμε εναντίον της Ρωσίας χάνοντας 1 δισεκατομμύριο από τους Ρώσους Τουρίστες που θα πάνε φέτος στην… Turkaegean.

Δεν αντιδράσαμε καν ούτε στο ενδεχόμενο να μπει η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Άμυνα. Δηλαδή οι Ελληνες φορολογούμενοι με το ΦΠΑ να πληρώνουν τους εξοπλισμούς της Τουρκίας, για να μας απειλεί στο Αιγαίο και την Κύπρο!

Κι αν αυτό κάποιοι το λέτε φιάσκο, για τον Κυριάκο Μητσοτάκη ήταν μεγάλη επιτυχία, γιατί λίγες ώρες μετά την σύνοδο, ο Στολτενμπεργκ δήλωσε ότι οι Ελληνες εφοπλιστές θα διαθέσουν πλοία για την εξαγωγή ουκρανικών σιτηρών και όπως είναι προφανές, αυτό ήταν το μόνο αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης Ανώνυμης Εταιρίας και το κέρδισε.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην Κυριακάτικη Kontra News της 3 Ιουλίου 2022