Άλλο σύμμαχοι άλλο δεδομένοι


του Αυγερινού Χατζηχρυσού

Αν κάτι έχει προσφέρει η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι η κατάρρευση του μύθου των Άριστων γόνων, με τα καλά πτυχία και των υπερ-πατριωτών που έκαναν πολιτική καριέρα πουλώντας βιβλία για τον Μέγα Αλέξανδρο, που δακρύζουν όταν μιλάνε για την Κωνσταντινούπολη και την Κόκκινη Μηλιά και υμνούν το ένδοξο παρελθόν των Θερμοπυλών, των Πλαταιών και της Σαλαμίνας.

Γιατί τώρα που ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις των Εθνικών Θεμάτων, μοιάζουν περισσότερο με τον Λυκίδη, παρά με τον Μιλτιάδη και τον Λεωνίδα ή τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο.

Μετά τη ναυμαχία της Σαλαμίνας το 480 πΧ ο Μαρδόνιος, έστειλε διαδοχικά δύο ειδικούς απεσταλμένους, τον γιο του Αμύντα τον Αλέξανδρο και τον Ελλησπόντιο Μουρυχίδη, με δελεαστικές προτάσεις για συνθηκολόγηση, στους Αθηναίους.

Οι Αθηναίοι ακόμη ζούσαν σε άθλιες συνθήκες σε αντίσκηνα πρόσφυγες στη Σαλαμίνα όπου είχαν φύγει για να γλιτώσουν από τους Πέρσες, επιλέγοντας να αντισταθούν στη Θάλασσα με τα ξύλινα τείχη, αφήνοντας σπίτια και περιουσίες πίσω να καούν από λαίλαπα των Περσών. Μετά απο μια πρώτη απόρριψη των προτάσεών του, ο Μαρδόνιος τις ξανάστειλε με τον Μουρυχίδη στη Σαλαμίνα, στην εξ εξορία Βουλή των 500. Τότε ένας βουλευτής, ονόματι Λυκίδης, -γράφει ο Ηρόδοτος- πρότεινε να δεχτούν τις προτάσεις και να τις πάνε για έγκριση στην εν εξορία Εκκλησία του Δήμου.

Ο Λυκίδης δεν ήταν προδότης, με την έννοια ότι οι Πέρσες δεν ήταν τόσο «βάρβαροι» αφού το μόνο που έπαιρναν από τους κατακτημένους λαούς ήταν φόροι έχοντας ανεκτικότητα στις διαφορετικές θρησκείες και έθιμα, οπότε με ένα φόρο υποτέλειας στους Μήδους, δεν θα ήταν ανεξάρτητη πόλη η Αθήνα, αλλά θα είχαν από την άλλη ειρήνη. Τελικά οι Αθηναίοι απέρριψαν την πρόταση του Λυκίδη, ο οποίος δεν είχε καλό τέλος.

Το συμπέρασμα είναι ότι η εξωτερική πολιτική δεν είναι πάντα με τον υποτελή και τον υπάκουο, ούτε καν με αυτόν που είναι στην «σωστή πλευρά της Ιστορίας», αλλά με τον συνεπή και τον αξιοπρεπή.

Για παράδειγμα η Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν έχει παραβιάσει όλες τις συμφωνίες και τις κυρώσεις που έχουν γίνει κατά της Ρωσίας τους τελευταίους μήνες, έχει δώσει ασυλία σε όλους τους Ρώσους ολιγάρχες, έχει σχεδόν πλήρεις εμπορικές συναλλαγές με τον κακό Πούτιν και όμως εκ των πραγμάτων οι σύμμαχοί μας στο NATΟ είναι έτοιμοι να τους εκσυγχρονίσουν ή ακόμη και να τους δώσουν και καινούργια F-16 block 70.

NATO-1440

Οπως κάπου είχε πει ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Εχούντ Ολμερτ, «σου ανήκει ο,τι μπορείς να υπερασπιστείς», ακόμη κι αυτό είναι «η σωστή πλευρά της Ιστορίας»

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη νομίζει ότι μπορεί να κάνει εξωτερική πολιτική επικοινωνιακά, όπως κάνει επιτυχημένα στην εσωτερική πολιτική.

Έτσι είδαμε τον Έλληνα Πρωθυπουργό να τα δίνει όλα στις διερευνητικές με την Τουρκία και την ίδια ώρα το Oruc Reis να κόβει βόλτες στο Αιγαίο, την Τουρκία να κάνει μνημόνια με την Λιβύη, να ακυρώνει εμμέσως τον East Med και να έχει κάνε σουρωτήρι του Αιγαίο με παραβιάσεις, μερικές εβδομάδες μετά το τσάι χωρίς γραβάτα που ήπιαν στην Κωνσταντινόπουλη Μητσοτάκης – Ερντογάν.

Φυσικά η Έλλαδα που έδωσε τα φώτα στον Δυτικό Πολιτισμό μόνο στην «σωστή πλευρά της Ιστορίας» θα μπορούσε να είναι και δεν υπάρχει καν η επιλογή ότι θα μπορούσε ποτέ να γίνει επιτήδειος ουδέτερος όπως η Τουρκία και να λοξοκοιτάει προς τον Πούτιν, όταν αυτός έχει εισβάλει σε ανεξάρτητη χώρα.

Αλλά η συνέπεια της Ελλάδας προς την Ειρήνη και την διεθνή νομιμότητα, δεν πρέπει να μας καθιστά δεδομένους.

Γιατί αυτό έχει ως αποτέλεσμα, εν προκειμένω με τον Πόλεμο στην Ουκρανία, από την μια να έχουμε στείλει όπλα, να έχουμε πάρει δηλαδή την πιο ακραία θέση στο πόλεμο, από το να στέλναμε για παράδειγμα φάρμακα, να έχουμε χάσει 1 δισεκατομμύριο ευρώ από τους Ρώσους τουρίστες που θα πάνε στην Τουρκία, να έχουμε πρόβλημα στις εισαγωγές σιτηρών από την Ουκρανία, αυξημένο φυσικό αέριο το οποίο μέχρι τις 20 Μαϊου θα πρέπει να αποφασίσουμε αν θα το πληρώσουμε σε ρούβλια, να μην μπορούμε να αντλησουμε ομόλογα από τις αγορές (πιάσαμε 1,5 δισ. ευρώ με επιτόκιο 2,366% αντί των 2 δισ) και πρακτικά το μόνο που φαίνεται να έχουμε πάρει ως χειροπιαστό «αντάλλαγμα» είναι ένα ραντεβού του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Τζο Μπάιντεν και μια ομιλία του στο Κογκρέσο για να το πουλήσει στις εκλογές.

Ποιος θα πληρώσει τα σπασμένα για την εμπλοκή μας στον πόλεμο και τις κυρώσεις; Πάλι ο Ελληνικός λαός.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην Κυριακάτικη Kontra News της 15 Μαΐου 2022 

One thought on “Άλλο σύμμαχοι άλλο δεδομένοι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s