Ληγμενα Μυαλα…


2010_hate_propaganda

Γράφει ο Αυγερινός Χατζηχρυσός

Μετά το σάλο που προκλήθηκε με τα ληγμένα προϊοντα  ο γ.γ. καταναλωτή Γιώργος Στεργίου τόνισε ότι τα προϊόντα «περασμένης διατηρησιμότητας» δεν είναι «ληγμένα» αλλά «για προϊόντα με ενδεικτική ημερομηνία ελάχιστης διατηρησιμότητας. Δεν έχει να κάνει με τίποτα με την ασφάλεια η την ποιότητα του προϊόντος, η ενδεικτική ημερομηνία μπαίνει καθαρά για λόγους μάρκετινγκ από την εταιρεία».

Το μάρκετιγκ και οι νεολογισμοί είναι η εξέλιξη της προπαγάνδας των Εργολάβων της ενημέρωσης. Προσεγγίζουν την οργή και το αδιέξοδο των Ελλήνων με επικοινωνιακούς και ιδεολογικούς όρους κι όχι με πραγματικούς, προκαλώντας ακόμη περισσότερη οργή ή απόγνωση. Ο Γ.Παπανδρέου δήλωνε «αντιεξουσιαστής» ο Α.Σαμαράς «φταίνε για όλα όσοι δεν (!) κυβέρνησαν» και πατριώτης που κάνει τόμες στο Κράτος, αλλά όχι βέβαια στη διαπλοκή.

Παντού σε όλα τα μέσα που ελέγχουν Τηλεόραση, Ράδιο, Χαρτί και ηλεκτρονικά site παρουσιάζουν μια εικόνα της κοινωνίας που απέχει έτη φωτός από αυτή που βιώνει ο πολίτης.

Για παράδειγμα ο υπουργός Υγείας παρουσίασε ως επίτευγμα την μη απόλυση του Προσωπικού της Πολυκλινικής της Ομονοίας και τους εργαζόμενους ως παράφρονα μειοψηφία που δεν θέλει να μετακινηθεί μερικά χιλιόμετρα. Ενώ η πραγματικότητα για τον πολίτη που θα χρειαστεί Ιατρική Περίθαλψη είναι ένα κλειστό Νοσοκομείο, λιγότερες κλίνες, να προσεύχεται να βρει ράτζο κι αν το βρει να μην υπάρχουν αντιδραστήρια να προσέλθει με κάταγμα και να βγεί οροθετικός. Oμως κατά τα την προπαγάνδα πολυκλινική δεν έκλεισε αλλά έκανε «αλλαγή χρήσης». Οταν όμως ένα κτήριο που οικοδομήθηκε για να λειτουργεί ως Νοσοκομείο δεν έχει χρήση Νοσοκομείου, αλλά κάτι άλλο πχ Αποθήκη, σημαίνει ότι έκλεισε το Νοσοκομείο !

Ομως φόβος της εργασιακής αβεβαιότητας, η απόγνωση του Ανέργου, η ανασφάλεια του μερικώς απασχολούμενου να οργανώσει την ζωή του κι η ανύπαρκτη προοπτική ανάκαμψης του Αυριο δεν αντιπαρέρχεται με επικοινωνιακές πομφόλυγες. Αν πεις «κινητικότητα» την μετανάστευση των μορφωμένων νεων gastarbeiter στη Γερμανία δεν αλλάζεις, ούτε νομιμοποιείς το βιωμα του ξεριζωμού για τον μετανάστη και για όσους αφήνει πίσω του.

Δηλώσεις και η παρουσίαση μιας Ελλάδας που «γλίτωσε τα χειρότερα και κερδίζει την εμπιστοσύνη των Ξένων» σε μια κοινωνία με 30% ανεργία είναι λόγος να αντιδράσει και όχι μήνυμα ελπίδας.

Το νεοφιλελεύθερο μοντέλο τους, στηρίζεται στη βια, στη λιτότητα, στο «πιστόλι στο κρόταφο» κάθε 2 μήνες – για να πάρουμε την δόση- σε Προεδρικά διατάγματα και Πράξεις Νομοθετικού Περιοχένου, στην πείνα και στην απώλεια αξιοπρέπειας ωστε να δεχθούν κάθε μείωση μισθού. Από την άλλη όμως ο πλούτος μοιράζεται απλόχερα στην Ελιτ, στις Τράπεζες και τους Εργολάβους (όπως ο λιγνίτης στο Μπομπολα που αποκάλυψε στο ΧΩΝΙ την προηγούμενη Κυριακή 25/8/2013).

Αυτή η ταξική ανισότητα εντός των χωρών του Νότου, αλλά κι η εθνική ανισότητα μεταξύ Γερμανίας και Νότου μέχρι στιγμής με τις απειλές, δείχνει να επικρατεί και τους δίνει αίσθημα ασφάλειας να συνεχίσουν.

Απλώς όμως αναβάλουν την αγανάκτηση για την αντιμετωπίσουν στο μέλλον όμως σε μεγαλύτερη έξαρση.

Η κοινή γνώμη που καθορίζεται απο τα ΜΜΕ δεν έχει σχέσh με την κοινωνία, αλλά με την εικονική πραγματικότητα που θέλουν να έχει η κοινωνία για τον εαυτό της.

 

Ο Άλμπερτ Σβάιτσερ πριν από μισό αιώνα είχε πει «ότι θα πρέπει να δημιουργηθεί μια νέα κοινή γνώμη ατομική και διαφορετική» γιατί η παρούσα συντηρείται από τον Τύπο και τις διάφορες εξουσίες.

 

Το διαδίκτυο αλλά κι οι λίγες διαφορετικές φωνές στα κλασσικά Μέσα – όπως το ΧΩΝΙ-  μπορούν να μας δώσουν την δυνατότητα να πραγματοποιήσουμε αυτό που οραματιζόταν ο Σβαιτσερ δηλαδή να αντικατασταθεί ο «αφυσικος τρόπος» διάδοσης των ιδεων «από έναν φυσικό που να πηγαίνει από άνθρωπο σε άνθρωπο και να βασίζεται αποκλειστικά στην αλήθεια των σκέψεων μας».

 

Η απάντηση στον αφύσικο και χωρίς ανθρώπινες ιδιότητες σκλάβο της Παγκοσμιοποιήσης το οποίου η ατομική γνώμη είναι η «κοινή γνώμη» που του υπαγορεύουν τα Μέσα Μαζική Αποχαύνωσης είναι η Παιδεία και η δημιουργική σκέψη να κοινωνεί τον διπλανό του.

Οχι ως εχθρό στον ριγκ της επιβιώσης του εγώ που μας επιβάλλουν, αλλά ως αλληλέγγυο πολίτη απέναντι στην νεοφιλελευθερη Δικτατορία. Ο φόβος απαλύνεται μόνο με την κοινωνία με τον δίπλα σου.

Τα ληγμένα μυαλά θέλουν και ληγμένη ανθρωπιά για να επιβιώσουν, θα τους αφήσουμε να μας οδηγήσουν στο Ιστορικό μας τέλος;

το κείμενο δημοσιεύθηκε Στο ΧΩΝΙ της Κυριακής, 8 Σεπτεμβρίου 2013

image_source

(Σκίτσο του Michal Dziekian)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s